Wieck

17 juli 2018 - Venlo, Nederland

Argus ligt aangemeerd aan de strekdam bij de St Servaasbrug, de brug tussen Maastricht en Wijck,--Wieck-- zoals Streechters zeggen. Geen voorzieningen, maar wel gratis liggen. Trouwens die voorzieningen zijn plenty aanwezig, in dit stadsdeel wat eigenlijk steeds leuker wordt. Veel te veel toeristen in het overbrugse vanuit Wieck bekeken dus. Vanuit Mestreech is het te rustig in het overbrugse Wieck. Terrassen en Horeca te over. Mijn favoriete cafe- De Poshoorn-- wordt natuurlijk donderdag al bezocht voor een Hert uit Vijlen en een Kanunnik uit Wilderen, Belgie , een 4 granen bier   geserveerd in een prachtig glas. Dan weet je dat je Bourgondisch goed bezig bent.  Op mijn vraag of ze bier van de Oosterburen hebben, bv een bekend Duits Merkbier, Ruhr Gold,  ja, ja, dat kennen we, dat pompen die Duitsers hier direkt uit dat riviertje , de Ruhr,  en transporteren dat direkt naar het Westen van Nederland, waar een goede afzetmarkt schijnt te zijn.  Ik geloof ergens in...… nou ja , ergens aan zee.  Wilt u nog een Kanunnik, meneer ?

Zoals reeds vermeld komt Joke  vrijdag avond per trein en is na 3 reisuren in een andere wereld beland.  Het treinstation is 10 min lopen van de boot, maar we storten ons direkt in de Wiecks Bourgondische wereld. Ik weet me vergezeld van de vrouw met het rode pinpasje, waar nooit, nooit, een stornering plaatsvind, maar dat betekent zeker niet dat ik voorstel om naar Beluga te gaan. Voor niet-weters dat is een leuk restaurantje aan de oevers van de Maas, gefrequenteerd door een bekende Katwijkse Horeca- ondernemer. Maar nu even gewoon Wieck.  Gewoon , op een buiten-terras, bubbelend begin, flesje rood erbij . Mooier kan het leven niet worden.  Jawel, toch wel, want daarna moet ze nog even mee naar De Poshoorn. Zij met een Hert en ik nog een Kanunnik.  Ze wilde eerst een Ruhr-Gold, maar dat hebben ze hier niet, schat, zei ik.

Zaterdag-ochtend vroeg gaat Argus eerst tanken, bij de Shellboot in Maastricht naast de beide Coffee-Shop boten . Dit kon vanwege een medicinale aderlating, zoals eerder vermeld, waarbij dat rode pasje een hoofdrol speelde. Gooit u hem maar helemaal vol-- de dagtank dus-- hoorde ik mezelf zeggen, verzekerd van een bundeltje vijftigjes.

Ze gooien er ook weleens Ruhr-Gold in, in zulke boten, dat is nog goedkoper, zei de pompbediende,  maar tegenwoordig is het schaars, want het gaat allemaal naar.... Ja, ja, naar het Westen, aan zee, die smaakpapillen zijn wat aangetast door het zout der zee.  Zo zit dat. Gelukkig ligt het Farmaceutisch Geweten nog heerlijk te slapen en heeft hier geen weet van.

Op naar Venlo, dat is 74 km, 4 sluizen en 9 uur varen.

Jouw reactie